Dagdraumar

. 

. 

….

.

. 

Ég sat í gær í baði og hugsaði um eitt skipti þar sem ég hringdi í Andreas klukkan 4 um nóttina til að fá góðfúslegt leyfi hans til að gerast kviðmágur hans. Þá allt í einu gerði ég mér grein fyrir því að það væri ekki til nafn yfir stelpur sem hafa sofið hjá sama gaurnum. Hvað kallar maður tvær vinkonur sem maður hefur sofið hjá? Þannig að ég, af sterkri samfélagsskyldu, fór í Google herferð að finna rétt orð fyrir “kviðmákonur”.

Fyrsta sem ég gerði var augljóslega að tékka á “kviðmágkonur” og “kviðmágkona“. Ég fékk þó ekki nema 6 færslur samanlagt fyrir það orð. Það er skiljanlegt þar sem þegar stelpur sofa hjá sama gaurnum, eru þær ekki að fara í sama kviðinn í nokkurri merkingu orðsins. Þær eru að fara á sama typpið.

Typpamágkonur gaf ekki neitt af sér… ekki frekar en typpatvíeyki, eða brundbuddies.

Næst var komið að limsystrum… en fékk engin hitt á það. En hvað myndi gerast við pylsusystur? Heilar 1270 færslur. En kemur í ljós að það er þó smá gallað þar sem það er bloggsíða til sem kallar sig einmitt pylsusystur. Pylsusystur er 29 talsins… og ef þið spyrjið mig, er það bara fucking ógeðslegt! Stelpur, takið ykkur taki!

En þá einmitt hoppaði það upp í kollinn á mér. Við eigum nefnilega til orð yfir stelpur sem hafa sofið hjá sama stráknum.

Og hvað kallar maður þær stelpur?

Jú mikið rétt, maður kallar þær druslur!

Eftir mikinn þrýsting aðstandenda tek ég það að gera þessari agureyrarferð skil.

Ég ætla ekki að fara útí mjööög nákvæmar leiðinlegar lýsingar á öllum pissustoppum og bjórum sem drukkið var heldur stikla á stóru. Ég byrja bara á laugardeginum, vaknað var þá, frekar þreyttir. Beint uppí fjall kl 09.

Okkur til mikilla vonbrigða var færðin asskoti slöpp. Allt í klaka útum allt, og steinar stóðu uppúr (ekki þú steinar). En að vanda var það ekki látið hafa áhrif á skemmtunina, þannig að við fórum bara samt. Samt skjóta því að, að með afslætti kostaði það okkur 1.800 kr að fá að rispa brettin okkar í hlíðarfjalli. Það skiptir samt ekki öllu máli.

50 rispum seinna var farið í sund, ekki mikið frásögu færandi þar. Vísindaferð í Vífilfellsverksmiðjuna. Svo var farið á Greifann. Allir fengu sér að borða þar, og skelltum ég og hlynur okkur á “Pizzu nautabanans”, það var gert svona í anda McDomino‘s, því að á pizzunni var Bernaise sósa, Nautafille, franskar kartöflur og svartur pipar. Þetta var bara merkilega gott!!

Gerð var heiðarleg tilraun til að kíkja á mannlífið í agureyrarbæ, en það var fremur slappt. Því var ákveðið að halda aftur á Ytri-Vík (þar sem við höfðum verið að gista)

Þarna hefst sagan sem allir hafa verið að bíða eftir. Því að sjálfsögðu það fyrsta sem fólk gerir þegar það er komið í sumarbústaðapartý er hvað…. jú að fara í pottinn! Í þessu tilviki var „potturinn“ niðurgrafinn 20 feta gámur (nei helgi, ekki ég, actual gámur) sem var búið að byggja pall í kringum. Asskoti snyrtilegt. En já í pottinum voru ALLIR samankomnir, við erum að tala um rúmlega 30 manns, og fór vel um alla.

En þarna sit ég í makindum mínum að njóta fíns bjórs, að tjilla í pottninum þegar kjarri mætir. Ekkert svosem frásögu færandi við það, til að byrja með. En allavega, hann kemur að pottinum með eplasnafsflösku í fórum sínum, gengur að einhverju borði þarna, smellir handklæðinu á borðið. (ég er að fylgjast með honum á þessum tímapunkti, þar sem að ég girntist innihald flöskunnar). Svo er hann þarna eitthvað að bardúsa, og viti menn, hann kippir litla kjarra beint út, og byrjar að vökva hann með eplasnafsi…! Ég gersamlega missti mig úr hlátri og í leiðnni hugsa „gaur, hann stækkar ekki þó þú vökvir hann“ og það næsta sem ég hugsa og segi upphátt þegar kjarri er kominn ofaní „hahaha, þú ert EPLAKÓNGURINN“ … Þetta vakti mikla lukku og gleði meðal þeirra sem sáu þetta athæfi, sem í rauninni voru ekki svo margir, en samt gaman.

En svo þegar ég var gersamlega orðinn soðinn í gegn, eða uþb 2 tímum eftir að Eplakóngurinn hafði lokið við sína daglegu vökvun á brokkolíinu. Kemur kjarri að mér og spyr mig einnar frekar saklausrar spurningar, en var það samtal eitthvað á þessa leið:

Kjarri:”gaur ætlarðu eitthvað á bretti á morgun?”
Darri:  frekar hissa, “nei….  það ætlaði ég mér nú ekki, afhverju?”
Kjarri: “Þú ætlar þá ekki að nota brettabuxurnar þínar á morgun?”
Darri: “nei hafði nú ekki hugsað mér það, hvað ertu að spá?”
Kjarri: “Má ég fara í þeim í pottinn??”
Darri: skellihlæjandi “haha, já það máttu…!???”

Þetta var frekar athyglisvert þar sem að hann var í sundbuxum í pottinum…. En mér fanst það bara ótrúlega fyndið að hafa hann í brettabuxunum mínum í pottinum, þannig að ég gat ekki sagt nei… (eins og myndin hér fyrir neðan sýnir… þetta var fyndið)

Síðan seinna um kvöldið voru menn komnir aðeins meira í glas. Kemur þá gamalkunnur vinur okkar í heimsókn, með fylgjandi skemmtilegheitum. Því miður endaði þetta í því að OfurDarri varð að hoppa á hurð til þess að skjótast eins og elding inn í herbergi þar sem að einhver hafði óvart „dottið á hurð“ (ef þú veist hvað ég meina). Það endaði því miður með smá nefrennsli, en ekki mikill skaði skeður. En í þessum hamagangi, var OfurDarri svo fljótur inn að hann var ekki viss um hvern hann hafði gripið á meðan að „fallinu“ stóð. En þökk sé CSI Matta kom það í ljós daginn eftir, sökum „vertical blood spatter on his left sleeve“. Stuttu seina var farið í háttinn og sváfu menn mis-fast.

Daginn eftir voru menn að leita af fötunum sínum, þá aðallega hann Raggi, því að hann kom fjórum sinnum sama hringinn að leita af gallabuxunum sínum. Ekki var það frásögu færandi nema að þegar að vekja átti kjarra, kom það í ljós að hann var í buxunum hans Ragga, steinsofandi. En allt kom til skila, allir sváfu vært í rútunni á leiðini heim og enginn alvarlega slasaður.

Svona fór um agureyrarferð þá….

p.s. Hlynur fær verðlaun fyrir að vera:

arfaslappasti djammarinn í ferðinni

og…

fyrstur að fara að sofa..! Til hamingju frá hardrokk hlynur !

*****vinsamlegast athugið að ekki er tekið ábyrgð á því að hlutir séu í 100% réttri röð, þar sem að hugsanir eru pottþétt ekki í króniskri röð í minninu…***** 

Darrinn út

Lýst er eftir ferðasögu.
Ferðasaga þessi er löng, nákvæm og inniheldur meðal annars snjóbretti, áfengi, typpastaup og nefbrot.
Ferðasagan var sköpuð síðastliðna helgi á Akureyri en hefur ekki sést síðan.
Ferðasagan skilist vinsamlegast á www.dagdraumar.is, fundarlaun í boði

[Edit]

Eplakóngurinn á góðri stund í ferðinni… bloggið um þetta vinir, eða  það sem gerðist nokkrum mínútum eftir þetta öllu heldur.

takk
Dóri-í-Dós

Hversu fáránlega töff er að gera geðveika 688 blaðsíðna ljósmyndabók og selja hana eingöngu í 2500 árituðum eintökum fyrir $2500 hvert.

Bókin, Artists and Prostitudes, er uppseld.

er alveg pottþétt ekki þessi færsla

Sælir félagar,

Fylgjast allir með Dagdraumailinu sínu? Þeir sem nenna ekki að lesa það sérstaklega og nota annað netfang dags daglega geta áframsent allan póst á aðal netfangið sitt. Það er gert svona:
Innskráning: mail.dagdraumar.is > Settings (efst hægra megin) > Forwarding > “Forward a copy of incoming mail to…”

Ef þið sendir á allir [hjá] dagdraumar.is fer pósturinn á okkur alla. Ég mun senda ykkur póst eftir smá með lykilorðinu fyrir læstar færslur, endilega kíkið á hann.

kv, steinar@dagdraumar.is

[poll=2]

Í ljósi þeirra “deilna” sem hafa verið hér, þá sér í lagi milli Dóra og einhverja tómata. Langar mig að tala aðeins um hann Halldór vin minn. Hann er gæddum þeim einstaka hæfileika að geta verið á netinu svo tímunum skiptir (eða gat það allavega). Mér og öðrum til mikillar undrunar, því að ég persónulega hef ekki athyglina í að vafra á netinu í meira en svona 20 mínútur í einu. Ekki er hann dóri þekktur fyrir það að geta varið sinni óskiptu athygli lengi í senn að einum hlut. En þá fór ég að spá, er það ekki akkúrat málið, þetta er það gífurlega stór heimur þarna úti að hann er í raun ekki að beina athyglinni að einum hlut. Heldur er hann í raun að einbeita sér lítið og snökkt að mjög mjög mörgum hlutum.

Mér finnst það allavega vera frekar góð skýring á þessu. En einnig þá hefur hann halldór mjöög, mjöög gaman af því að hafa rétt fyrir sér. Eða gaman er kannski ekki rétta orðið.  Leyfmér að umorða, hann þolir ekki þegar fólk hefur rangt fyrir sér. Ef við tökum nú svolítið aftur í tímann, þegar við nokkrir kíktum á Culiacan veitingastaðinn. Ekkert spes við þá ferð í raun, annað en það að upp kom svolítil umræða um bílastæðin fyrir utan. Til að gera langa sögu stutta, þá hafði einhver af okkur “rangt” fyrir sér, ég set gæsalappir af því að þetta byrjaði í raun bara sem pæling, en fljótlega æxlaðist út í eitthvað annað. Eitthvað sem átti eftir að vinda svolítið upp á sig, og í raun enda með viðkomu á bæjarskipulagsnefnd reykjavíkurborgar. En það var ekki punkturinn, það var það að ekki gat sá einstaklingur haft “rangt” fyrir sér. Það varð að sýna fram á það að hér væri um “staðhæfingarvillu” að ræða, hence bæjarskipulagsnefnd (þar eru kort af skipulagi rvk borgar, með útlistun og teikningum af hvar og hvernig öll bílastæði á höfuðborgarsvæðinu eru).

Ég er ekki að skrifa þetta í kaldhæðni, alls ekki, ég er að skrifa þetta af hreinskæru dálæti og virðingu fyrir honum dóra. Að vera einbeittur, ákveðinn og réttlátur maður. Að geta í raun séð hinn óendanlega viskubrunn sem hið almáttuga alnet hefur að bjóða upp á. Þann heim sem að við hin sjáum ekki svo glatt. Jújú, við dettum inn í hann endrum og eins. En í raun sjáum hann aldrei með þeim dýrðar augum sem hann dóri sér hann með.

En til þess að myndskreyta þessa lofunarfærslu, enda ég þetta á mynd. Þessi mynd minnti mig allt of mikið á útskriftar teiknimyndina sem var gerð af honum dóra, sem og litla sketsjinum sem kom í Annálnum í Verzló.

Dóri, ég elska þig….

Þinn vinur, Darri.

Það er aðeins eitt sem ég hef að segja við þig Hlynur: You Fail!

Jú jú, þessar þrjár myndir voru góðar og allt það, en þú gleymdir bestu mynd allra tíma. Ójá, þú gleymdir. Myndin inniheldur ekki aðeins frábæran leik og leikstjórn, heldur er myndatakan líka algjört gull. Mynd sem ég get horft aftur og aftur á, og fæ aldrei nóg af henni.

Tappy Tibbons: We got a winner, I said we got a winner, we got a winner! Our next winner is that delightful personality, straight from Brighton beach Brooklyn, Please give a juicy welcome to Mrs. Sarah Goldfarb!
The Audience: Juice by Sarah, juice by Sarah, juice by Sarah oh, Sarah’s got juice, Sarah’s got juice, ohhhhhhhh Sarah
Tappy Tibbons: I’m delighted to tell you, that you’ve just won the grand prize!
Sara Goldfarb: Oh no!
Tappy Tibbons: Now let me tell you what you’ve won. Your prize has a sweet smile, and his own private business. He just got engaged, and is about to get married this summer, please give a warm, and juicy welcome, Harry Goldfarb!
The Audience: Juice by Harry, juice by Harry, ohhhh Harry’s got juice, Harry’s got juice ohhhhhh Harry.
Sara Goldfarb: I love you Harry.
Harry Goldfarb: I love you too ma.

Tappy Tibbons : No read meat, no refined sugar.

Já, þetta er úr bestu mynd sem gerð hefur verið sem of margir fíla ekki. Því ef það er einhver einn þarna úti sem fílar ekki þessa mynd, þá er það einum ef ekki tveimur of mikið. Þetta er nefnilega það góð mynd að það er mér óskiljanlegt hvernig er ekki hægt að fíla hana.

Og fyrir þá sem átta sig ekki á myndinni, þá er henni skipt í vetur, sumar, vor og haust og inniheldur eina af bestu leikkonum eldri kynslóðarinnar.