Ég gerði tvær uppgötvanir um daginn, eina góða en hina slæma. Ég gæti sagt hreint út hverjar þær eru en þá væri þetta blogg ekki nema tvær línur. Það myndi líklega henda honum Darra mjög vel en ég vil líka skemmta öllum hinum á netinu. Darri getur hoppað yfir þessa löngu færslu og lesið síðustu tvær setningarnar.
Frænka mín hringdi í mig um daginn og spurði í blíðasta en jafnframt örvæntingafyllsta tón sem ég hef heyrt: “Ertu laus á fimmtudaginn um klukkan 18:00? plís plís plís segðu já”.
Ég man nú ekki hvað það var sem ég hafði ætlað mér að gera þann fimmtudaginn en þetta hljómaði eins og það væri mun merkilegra þannig ég sagðist vera alveg laus. “Ok geðveikt, væriru til í að vera smá módel fyrir mig í lokaverkefninu mínu í EMM school of makeup. Þetta verður með svona rokk þema”.
Fólkið sem þekkir mig ætti nú að vita hvað ég er lítið feiminn við að pósa fyrir framan myndavélina auk þess sem að rokkaralúk ætti nú ekki að reyna módelhæfileika mína til hins ýtrasta þannig að sjálfsögðu jánkaði ég því. Næstu dagar fóru í að taka til fötin, redda gítar og öðru drasli og dóti, gleyma því alveg að hvað ég ætlaði að gera og muna það svo aftur á síðustu stundu. Fimmtudagur rennur upp og mér tekst á endanum að finna þetta bakhús sem EmmSM er í.

-Hér sést þreyttur Halldór pollrólegur líkt og lamb á leið til slátrunar-
Ég settist í stólinn og slappaði af á meðan Sjana litla (hún er tæpir 3 metrar á hæð… go figure) byrjaði að tæma dollu eftir dollu af meiki framan í mig með kíttisspaða. Eftir hálftíma hætti hún og horfði á mig í smástund, ég leit í spegilinn og spurði hana hvort hún væri búin. “Ha? Nei núna get ég loksins byrjað, var bara að fela og laga húðina í andlitinu”. Feis!… bókstaflega. Allavega, svo byrjaði hún með svartan lit á augnlokin og þar í kring en þar sem húðin í andlitinu er ekki bara ílla farin heldur fötluð líka þá varð liturinn alltaf dökk blár. Kennarar voru kallaðir til, stúlkur með margra ára reynslu í að meika fallegar stúlkur og ljóta karlmenn en aldrei höfðu þær áður séð biksvartann lit verða dökkbláann. Næst var reynt eitthvað svart meik (sem ég held að hafi verið svört blýmálning) og það virtist virka. Eftir rúman klukkutíma og hálfan í stólnum var ég tilbúinn. Sjana skellti smá geli á hárið, sígarettu í munnvikið og voilá! tilbúinn í myndatöku.
Á meðan ég hinsvegar beið eftir ljósmyndaranum varð mér það á að líta í spegil og það var þá sem ég gerði aðra uppgötvunina.. Ég leit NÁKVÆMLEGA eins út og Shane í “The L word” nema með búlgu í buxunum!




-Hér er smá myndasyrpa af mér í fullum skrúða, sá sem finnur raunverulegu Shane fær þúsundkall-
Þarna gerði ég semsagt þá merkilegu uppgötvun að ég er svo ótrúlega FOKKING karlmannlegur að þegar ég er farðaður eins og stelpa þá lít ég samt út fyrir að ríða stelpum og gera það oft og reglulega. Fyrir þá sem hafa ekki séð L word þá er Shane svona “Jóa” lesbía sem hefur gaman að lífinu og fullt af stelpum. Það eru kannski ekki margir sem fá karlmennskuboozt af því að líta út eins og stelpa en ég tek öllu sem ég fæ.
Eftir þessa ótrúlegu uppgötvun var komið að því að hrista rassinn og gera mig töff fyrir framan myndavélina. Eins og allir vita þá er: Að reykja=Töff og því reykti ég þarna mína fyrstu sígarettu í fullri lengd á meðan ljósmyndarinn smellti af líkt og japani. Og það var þar sem ég gerði hina merkilegu uppgötvunina, Ég looka svalari þegar ég reyki. Nú er Hákon búinn að vera eins og púki á öxlinni á mér að öskra að ég verði að byrja að reykja til að fullkomna lookið og ímyndina en ég hef alltaf hundsað hann og talið hann vera að tala út úm rassgatið þó ótal margir hafi sagt “Hey já, það er rétt!” en eftir þetta held ég nú að hann hafi eitthvað til síns máls. Hinsvegar hef ég litla þörf fyrir að hækka töffheitin eins og er en gæti kannski byrjað að reykja um fertugt þegar sjarminn fer að dvína.

-Dark, brooding, mysterious, long neck and huge hands… Now that’s a man!-
Nokkrum uppstillingum og rokkstökkum síðar var sígarettan búinn og þar með ég líka og þá tók við hið skemmtilega verkefni að skola af mér grímuna. Ég bara trúi ekki að kvennmenn og hnakkar gangi í gegnum þennan pakka á hverjum degi.. Fyrst tekur óratíma af leiðindum að koma þessu á og svo er ekki fokking hægt að ná þessu af! Endaði með því að ég var hálf málaður í nokkra daga á eftir sem þótti þó minna mál en þegar Einar naglalakkaði sig svartan. All in all nokkuð skemmtileg reynsla þó ég muni líklega aldrei mála mig aftur, fokk it ég mun líklega ekki einu sinni raka mig aftur þar sem nýrakað andlit mitt minnir mig ennþá á hana Shane.

-Það var fokk erfitt að ná meikinu af, á endanum tókst það með tárum-
Semsagt fyrir tveggja setninga Darra:
Þegar ég er málaður upp eins og stelpa lít ég ennþá karlmannlegar út en þú og verð (ótrúlegt en satt) ennþá svalari þegar ég reykti…
takk.
Dóri-í-Dós
p.s. er einhver annar spenntur fyrir Ítalíu eða er það bara ég?