Dagdraumar

Fann sálufélaga minn rétt í þessu. Atli Bollason.
Ég hef að vísu aldrei hitt hann eða talað við hann, en hann segir frá því í Blaðinu í dag að hans uppáhaldsmyndir séu Big Lebowski, Requiem For A Dream og Magnolia (Big Lebowski og RFAD eru einmitt bara bestu myndir sem ég hef séð og Magnolia er snilld ) . þess vegna held ég að ég þurfi að leita að honum á ja.is og hringja í hann og skipuleggja deit.
Ég held að við yrðum mjög heitir sálufélagar og við værum alltaf í sloppum að taka eiturlyf á meðan við pússuðum keilukúluna okkar með white russian í annarri.

Að öðru, ég og dóri vorum að vinna stuttmyndakeppnina Ljósvakaljóð. Gaman að því og þessi mynd okkar á klárlega framhaldslíf og fer í fleiri keppnir.

Amen og guð.

Ég og Helgi gerðum ansi góða ferð niður í tjarnarbíó rétt í þessu. Forsagan er sú að á sama tíma fyrir viku síðan vorum við að ljúka tökum á stórstuttmyndinni Kassinn. Við höfðum fengið til liðs við okkur leikarana Ólaf Darra Ólafsson og Stefán Hall Stefánsson og höfðum ásamt Braga.wav tekið yfir íbúðina hans Kjarra frá klukkan 7 um morgunin.
Seinna um kvöldið var afmælið hans Darra en vegna þess að við þurftum að klippa daginn eftir vorum við Helgi bara nokkuð edrú og rólegir og fórum snemma í háttinn. Daginn eftir klipptum við myndina á mettíma og kíktum til ÓP varðandi soundtrackið. Honum leist svo vel á myndina að hann henti flakkaranum sem hún var á í jörðina þannig við þurftum að klippa hana aftur.
Næsta dag var myndin litastillt, soundtrackið sett undir og aðeins fiktað í hljóðinu.
Á þriðjudegi var workprinti svo skilað inn í stuttmyndakeppnina Ljósvakaljóð, en myndin var þar án creditlista og ekki fullhljóðblönduð.
Þá víkur sögu okkar aftur að deginum í dag, en þá unnum við Helgi Ljósvakaljóð og fengum 100.000 kr í annan vasan fyrir afrekið. Snilld.

Vegna þessa verður fagnað aðeins í parýinu hans JT. Helgi hefur ákveðið að drekka ekki vegna lærdóms en það þýðir að ég verð víst bara að drekka skammtinn hans líka.

Kjarri tilkynnti mér smekklega að seinasta færsla hefði verið leiðinleg. Ef að Kjarri væri ekki svona frábær persónuleiki (lesist: ég er geðveikt sár) þá myndi ég ekki blogga um eitthvað skemmtilegt.
En ég reyni.

Bjössi hringdi í mig rétt fyrir 23 og spurði hvort ég ætlaði ekki að fara á Deco og hvort ég v ildi ekki fá far.
Sem sagt, til að þýða þetta, þá bauð hann mér á deit á Decó og ætlaði að sækja mig eins og sannur herramaður. Þarna var ég því orðin konan í sambandi (boðið á deit og sóttur) og fannst því eðlilegt að það væri komið fram við mig þannig. En hvað gerist? Eftir að við förum á Deco þá er Björn bara ókurteis og með einhvern skæting. Fyrst þá finnur hann ekki sæti fyrir mig heldur bara sig og ætlast til þess að ég reddi því sjálfur og eftir það gleymir hann að bjóðast til að fara á barinn. Þó þetta hafi verið slæmt, þá var þetta samt ekki það versta, ónei.

Þegar ég ætlaði á barinn þá bauð ég Bjössa með og ég pantaði mér bjór. En hvað gerist þegar ég fæ bjórinn? Bjössi borgar hann ekki fyrir mig!!! Hvað er það? Hann er búinn að bjóða mér á deit, búinn að sækja mig og við sitjum hjá hvor öðrum í stemmningu, en hvað klikkar? Hann ætlast til þess a ég borgi fyrir mig sjálfan. Kann hann enga mannasiði?

Þetta er náttúrulega fáránlegt, að koma svona fram við date-ígildi kvöldsins. Ég var kona kvöldsins fyrir honum og mér finnst því mjög eðlilegt að hann bjóði mér í glas. En nei nei, ekkert respect.

Svo ég vitni í Stefán Hall, þá var ég fyrsta konan sem Bjössi býður á Deco, og hann henti mér bara eins og einhverju rusli, eins og ég væri bara einhver hlutur. Bjössi verður að, að hafa smá gestrisni og virðingu, sérstaklega gagnvart konum. Eða ígildi þeirra.

 
Ég veit ekki um ykkur en mér finnst þettamjög basic. Ef þú býður stelpu á deit þá býðuru í fyrsta drykkin og svo er spilað eftir eyranu eftir það. Kannski er ég gamaldags, en ég er samt feginn að ég er ekki Bjössadags, því þarna var mér engin virðing sýnd.

Það er því alveg á hreinu að ég og hann erum off og ætla ég mér ekki að sitja aftur í bíl með honum á meðan hann lætur svona.

Björn, grow up and act like a real man.

Ég ætla að vera töluvert jákvæðnari gagnvart myndinni sem ég var að horfa á rétt áðan, allavega miðað við 2001 fyrir viku.

Nashville, frá 1975 og vann Óskarinn '76.
Eins og með 2001 er þetta tæplega 3ja tíma mynd og hún er líka frekar óvenjuleg Hollywood mynd frá þessum tíma, en það sem gerir hana kannski frábrugðna 2001 er að hér er talað í 3 tíma en ekki þagað. Auk þess sem hún er frábær.

Myndin er leikstýrð af Robert Altman(M.A.S.H., Gosford Park) og snýst um 24 aðalpersónur og líf þeirra á nokkrum dögum í Nashville. Flestir persónanna eru söngvarar og hljómlistamenn sem ætla eða eru búnir að meika það og hvernig líf þeirra tvinnast saman í mjög skemmtilegum aðstæðum.
Ótrúlega skemmtileg nálgun á karakterum og öll samtöl flæða náttúrulega og auðveldlega þar sem slatti af því er spuni. Kvikmyndataka mjög skemmtileg með ópersónulega nálgun og karakterarnir frábærlega skrifaðir. Gagnrýni á bull stjórnmálamanna og blaðamanna og hvað bandarískt samfélag getur verið yfirborðslegt. Mjög mikið af fyndnum atriðum og karakterum og handritið er snilld(þó það hafi meira verið notað sem guideline og mikið spunnið ). Altman tengir mjög vel á milli alla atriða með hljóði og mynd og finnst mér þetta persónulega ein skemmtilegasta nálgun á viðfangsefni sem ég hef séð. So in the end, a very good flick.

Er ekki ennþá búinn að finna hana til að downloada henni, svo það stefnir allt í að maður kaupi hana. Ef ekki, þá vil ég að einhver þarna úti kaupi hana og láni mér hana.

Keith Carradine spilar lagið "I'm Easy" í Nashville fyrir fullum sal af fólki og 4 söngkonum sem eru allar hrifnar af honum en hann vill bara eina.. Lagið vann Óskarinn og er líka helvíti gott.

Sá líka Taxi Driver í gær með De Niro. Var ekki búinn að sjá hana(what!) og já, frekar góð. Varð fyrir smá vonbrigðum því það var búið að hype-a endaatriðið svo mikið upp, en samt sem áður, sjáiði hana strax ef þið eruð ekki búin að því nú þegar.

Ég sá framtíðina mína í fallegu ljósi núna í kvöld.

Málið er sem sagt að ég og Dóri erum að fara leikstýra auglýsingu fyrir Argentínu(sem er gott og blessað ) og fór ég á staðinn í kvöld til að fara yfir mögulegar tökur. Sem er líka gott og blessað. Mér var boðin steik og rauðvín með og settur út í eitt hornið þar sem ég gat séð yfir allan staðinn á meðan ég borðaði.
En þá sá ég hvað ég leit sorglega út. Ég var einn, fínt klæddur, inn á Argentínu að borða dýrindssteik og drekkandi gott rauðvín. Enginn til að njóta með mér og þegar ég var búinn með steikina og það eina sem var eftir á borðinu var hálftómt rauðvínsglasið þá fannst mér ég líka vera hálftómur að innan.
Salurinn var næstum því fullur af fólki og því sat ég þarna úti í horni og drakk í burtu frá mér sorgirnar á meðan fólkið hló og skemmti sér í kringum mig. Ég var lítil, yfirgefin og velklædd sál sem vildi helst hverfa eins og steikin sem var fyrir framan mig. Og þá sá ég framtíð mína fyrir mér.

Svona lít ég út að innan

Halli segir að mér sé meinað að elska og nokkrum dögum síðar sagði Óskar að ég sé sú týpa sem eigi aldrei eftir að giftast.
Framtíð mín er því ráðin. Ég verð alltaf einn og þegar ég er ekki einn þá er það af því að það er fullt af ókunnugu fólki í kringum mig á veitingastaðnum sem ég er á. Þegar ég á afmæli þá fer ég einn út að borða og þegar þjónarnir gefa mér aukavínglas í afmælisgjöf þá er það eina sem ég hugsa um er afhverju það eru tvö glös á borðinu þegar ég er bara einn. Af því ég er alltaf einn.

Nei ok. Djókið er farið of langt.

Get heldur ekki haldið áfram að skrifa, ég er orðinn svo blautur í hálsmálinu af öllum þessum tárum.

Þegar ég mætti í partýið hans Darra um daginn þá blasti við mér hafsjór mismunandi svipbrigða. Mér til óánægju gáfu flest svipbrigðin til kynna furðu, vantrú og hneykslun. Á meðan ég dró litla frænda Klassa kassa inn í skúr og byrjaði að skera til svarta ruslapoka hófst verkfræðinemafuglabjargið: "Hvað ertu að… Það á aldrei eftir að… Þú getur gleymt því að… Varla trúiru að.. " og svo framvegis. Ég lokaði nú eyrunum fyrir því þar sem ég var maður með ætlunarverk. Ætlunarverkið var að búa til heitan pott úr pappakassa og þó enginn hefði trú á því þá ætlaði ég ekki að láta það stoppa mig.

Þá kláraðist teipið.
"Kominn of langt til að hætta núna", keyrði heim og reddaði því.
Svo kláraðist það teip.
"Fokk it, þetta heldur", og drösslaði kassanum bakvið hús.
Þá var ekki hægt að tengja slönguna í vaskinn.
"Andskotans fokking djöfull", keyrði heim og sótti tengi.
Þá passaði það tengi ekki heldur á vaskinn.
"Nei djöfull, þetta á bara ekki að takast", en kom því svo á blöndunartækin í sturtunni.

Og þá fór að renna í pottinn og í mig. 10 mínútum og 3 bjórum seinna var kominn tími að koma sér ofaní.
Engin sundföt..
"fokk it, CANONBALL" og hoppaði ofaní nakinn. Það voru mistök þar sem að sjálfsögðu var allt fest á filmu..

Síðan liðu tuttugu mínútur og í pottinn höfðu bæst nærbuxurnar mínar og eitt stykki Hlynur Hallgrímsson í boxerunum sínu, ennþá hélt HeitaKlassi. Eftir að hafa náð rúmlega 100% meira vatni í pottinn en verkfræðinemarnir trúðu að væri hægt gaf eitt hornið sig loksins. Mig og Hlyn langaði að enda þetta með látum þannig við hoppuðum á hornið til að koma af stað flóði. Hornið hélt og við þurftum tvær tilraunir til að rífa það. Þetta var langskemmtilegasta partýdót sem ég hef tekið mér fyrir hendur og ég hlæ ennþá að lögmálum verkfræðinnar. Það er bara víst hægt að láta pappakassa halda hálfu tonni af vatni og tveimur fullum vitleysingum. Eat that!

Þeir sem voru ekki þarna trúa mér líklega ekki þannig að hér er sönnunin á myndbandi (að sjálfsögðu tekið upp og klippt á símann minn, sem ég elska).

*viðvörun*
Þetta myndband inniheldur svokallað "overdose of awesomeness" sem getur verið hættulegt heilsu sem og eitt stykki nakinn og ólögulegan Dóra í vatni.
*viðvörun*

Fyrir nokkrum vikum síðan lenti ég í því að einnhver sagði að jakkin minn, sem Halldór Ragnar vinur minn seldi mér á tvo bjóra, sem ég var í það kvöld væri EMO. Í kjölfarið hófst timabil þar sem vinir mínir, og þá sérstaklega Hallddór Ragnar, gerðu óspart grin af mér og héldu því fram að ég væri EMO. Dóri hins vegar gékk skrefinu lengra og fór að halda því fram að ég væri í raun og veru EMO. Sjálfur vissi ég og veit að það er tómt kjaftæði þar sem lífstill minn og klæðaburður kemst ekki nálægt því að vera EMO. Ég tók þessu ekkert sérstaklega vel hjá honum Dóra og fór að hugsa óeðlilega mikið um þetta og hví hann skyldi vera reyna að halda þessu fram. Þá kom að því að ég leitaði uppi útskýringu á því hvað era ð vera EMO.

Þetta er svona smá bútur úr þeim skemmtilega texta sem ég fann:

“EMO clothing is characterized by tight jeans on males and females alike, long fringe (bangs) brushed to one side of the face or over one or both eyes, dyed black, straightened hair, tight t-shirts which often bear the names of rock bands (or other designed shirts), studded belts, belt buckles, canvas sneakers or skate shoes or other black shoes.”

Og svo bættist við:

“Some have accused EMO of celebrating self-injury or suicide, which those who do usually refer to "helping ease the pain””

Tight Jeans, long hair brushed to one side, tight t-shirts, studded belt and black shoes = Dóri = Emó.

Nú fór ég að sjá hvað væri í raun og veru að gerast, því eins og glöggir lesendur sjá þá er þetta hinn fullkomna lýsing á honum Halldóri Ragnari. Segja sumir þá: “ En Dóri vill er ekkert að meiða sjálfan sig og þess háttar..” en það er ekki beinlínis rétt, því þegar Dóri er ölvaður þá á hann það til að gera heimskulega hluti sem enda með þvi að hann “slasar sig” og meiðist. Það er samt bara til að hylja það að hann vill í raun meiða sig viljandi.

Nú þá komum við að niðurstöðu málsins og svari spurningarinnar:

Afhverju er Halldór að halda því fram að ég, Jóhann Þórir, sé í raun EMO??

Jú því eins og nú er komið í ljós þá er það hann sjálfur sem er EMO, en hann þorir einfaldlega ekki að viðurkenna það og koma útúr EMO- skápnum eins og ég kalla það. Þar með vildi hann reyna að plata mig og aðra til að halda að ég væri EMO svo að hann yrði ekki sá eini sem væri EMO.

Því miður fyrir Dóra þá hef ég nú afhjúpað þessi áform og uppgötvað leyndarmál hans. Og er því laus við draugin er ég kýs að kalla: Áform dóra um EMO-nisation.

Ég vil í lokin bjóða Halldóri til hamingju með að geta loksins sýnt okkur sitt rétta andlit. EMO verði með þér.

Kv.

_Jóhann Þórir_

-til ham með am-

Sælir vinir.

Fyrir nokkrum dögum síðan lét Helgi nokkur Jó mig hafa þennan fallega aðgang til þess að geta bloggað á þessari síðu. Ég vill þakka Helga sérlega fyrir að hugsa svona fallega til mín, en núna kemur bara í ljós að ég hef ekkert merkilegt að segja. Þar sem það hefur aldrei stöðvað mig áður læt ég bara flakka.

Ég ætla að nýta þennan nýfenga rétt minn til að tjá skoðun mína á opinberum vetvangi með því að kvarta. Ég hef staðið í þeirri meiningu undanfarin 2 ár að æðsta menntastofnun íslands (HÍ) væri félagsmiðstöðu fyrir ræfla og aumingja sem nenntu ekki að vinna. Kemur núna í ljós að það hafi verið miskilningur hjá mér og þurfa menn í reynd að hafa fyrir því að vinna sér inn prófgráður. Ég ákvað að hafa mig út í það að skrá mig í skóla undir þeirri fölsku forsendu að það eina sem fram færi á háskólasvæðinu væri bjórdrykkja og allmennur ólifnaður. En nei…. núna þarf maður að læra og puða langt fram á kvöld til þess að vinna af sér nokkra örfá öl sem maður sötraði í helgar byrjun. Ég neita að viðurkenna það að þetta ástand hafi alltaf verið við liði á hjá þessari stofnun heldur séu þetta hefndaraðgerðir til þess að ná sér niður á mér. Mér finnst skítt að láta svona viðgangast og ætla ég mér að launa yfirvöldum lambið gráa. Hafi einhver hugmyndir hvernig ég ætti að bera mig að framkvæmd þessa endilega látið mig vita.

En fyrst ég er byrjaður þá ákveð ég einnig að nýta tækifærið til þess að þakka Einari og Darra góð boð um helgina marsíssósan hjá Einari færi 7 rokkstig frá mér..

Jæja þá heldur maður áfram a læra…

Darri (Hinn???)

Horfði á myndina 2001: Space Odyssey í dag. Mig vantar lýsingarorð yfir myndina, en besta lýsingin á henni er að strax á mínútu eitt var ég að vona að hún væri búin.

Lengsta klipping kvikmyndasögunnar er í henni, alls 4 heilar mínútur af geimskipi að svífa um í geimnum(döh). Þetta skot er frekar framarlega í myndinni og segir manni dálítið það sem koma skal. Maður verður að átta sig á því að á 4 mínútum hafa tugir manna dáið í kvikmyndum, börn fæðst og bankar rændir. En, á 4 mínútum hefur greinilega líka verið tekin mynd af svífandi geimskipi. Heillandi.

Fyrsta talið í myndinni er svona rétt um á mínútu 36 eða eitthvað álíka og heildarsamtöl myndarinnar væru kannski 3-4 bls. langar(venjuleg samtalslengd væri ca 50 bls)

En samt er myndin fekking 2 tímar og 30 mínútur!

Ég þekki engann sem hefur séð hana og hefur ekki spólað yfir einhverja kafla í henni, en þar sem ég sat og horfði á hana í Háskólabíó þá var engin undankomuleið. Ég hefði kannski átt að fara að sofa, en þá hefði ég getað misst af 2 mínútna löngu skoti af geimhlera að opnast sem er ekki mikilvægt fyrir gang "sögunnar".

En jú jú, hún er alveg töff útlitslegaséð, en that's about it.
Annars er hún bara frekar óskiljanleg listræn útgáfa af Star Wars(án ástar, drama, spennu eða karaktera) . Ég hef reyndar litið á sjálfan mig sem frekar opinn kvikmyndaáhorfanda og hef fílað margar listrænar myndir, en þetta var bara too much. Ég fæ sjálfur næstum úr honum þegar ég er að leikstýra og næ flottu skoti, en það þýðir samt ekki að ég geri 2 og hálfs tíma mynd sem snýst bara um flott skot (ok, ég gerði Af Jörðu, en hún var bara 20 mínútur, kommon)

Hérna er aðalsöguhetja myndarinnar fyrsta hálftíman að lemja beinum saman. Kubric tengir svo uppfinningu verkfærisins við uppfinningar mannsins og þannig við uppfinningu á geimskipum. Þar með er það apanum hér að ofan að þakka að geimskip urðu til. Það sem apinn sá hins vegar ekki fyrir var að það er þar með einnig honum að kenna að Helgi þurfti að horfa á Space Odyssey.Takk kærlega.

Hver nennir eiginlega að horfa á 2 og hálfan tíma af listrænum skotum?
Seinustu 20-30 mínúturnar er þyrluskot af landslagi sem var búið að distorta litalega séð. Þ.e. myndirnar voru bara í tvílit(kannski rauðum og gulum). Þetta hefði verið í fínu lagi í svona 2-3 mínútur, en kommon, 20 mínútur, eigum við að ræða það eða? Hefði verið fínt ef ég hefði pakkað svona fjörutíu gramma jónu ofan í skólatöskuna áður en ég lagði af stað, en annars eru skot af landslagi á sýrutrippi ekki að gera sig í næstu hálftíma.
Allavega var þetta meira en nóg fyrir Helga litla, sem var ágætlega þunnur eftir Dúndurfréttir kvöldið áður.

Myndin var að vísu mjög groundbreaking á sínum tíma. Braut allar reglur í frásagnarstíl og mjög frábrugðin öðrum myndum hvað klippingu og myndatöku varðar. Síðan er tækniúrvinnslan helvíti góð, jafnvel enn í dag. En ég get samt ekki fyrirgefið Kubrick fyrir að gera 2 og hálfs tíma mynd úr 20 mínútna efni.

En þa var samt eitt sem mér finnst ágætlega töff og það er nafnið á tölvunni, HAL, sem er svona eiginlega "vondi gaurinn" í myndinni. Reyndar kom það sem er töff við nafnið ekki fram í myndinni, heldur í umræðunni um hana eftir á.
Prófiði bara að skrifa HAL, nema bara í staðinn fyrir að skrifa H og A og L skrifiði stafina sem koma á eftir þeim í stafrófinu. That's somewhat neat.

En, bottom line, ef þið hafið lausan 2 og hálfan tíma, horfið þá frekar á eitthvað annað eftir Kubrick, sem er in the end snillingur. Eða bara Bed Stories, 2x í röð.