Já, ég lendi oft í því að fólk spurji mig hvernig ég fer að því að vera eins og ég er, enda er ég ekki eins og hver annar maður, því hver vill vera eins og allir aðrir. En já, það er saga á bakvið mig eins og flesta aðra, en það sem fæstir vita er að það er saga á bakvið söguna, mér datt í hug að þið vilduð kanski heyra aðeins hví Jói er eins og hann er, það er að segja, hver er sagan á bakvið söguna….

Við byrjum söguna þar sem sögur enda venjulega, því hvar annars staðar ætti maður að finna söguna á bakvið söguna en á eftir sögunni..

þegar hún er farin þá sit ég í uppáhalds stólnum mínum, stólnum sem hún gaf mér, getur hann verið uppáhaldið nú þegar hún er farin, helvítis tíkin…. það er svo sem ágætt að þetta sé búið, það var nú ekki eins og elskaði hana, þegar ég hugsa um það þá var það eina góða við þetta hjónaband stóllin, stóllin sem hún gaf mér í brúðkaups gjöf, sem kanski sýnir að það var ekki lagt mikið í sambandið. Við vissum það bæði að við værum að fara i þetta hjónaband til að vera ekki ein alla ævi. Ótrúlegt að við skulum hafa enst svona lengi.

Eg var þrítugur þegar ég kynntist henni, þá var ég búin að eyða síðustu átta árum í sama farinu, eðaalveg frá því að ég ákvað að kvennmenn væru ekki þess virði að eyða timanum mínum í þær, það var rett áður en ég varð tuttugu og tveggja. ístaðin ákvað ég að eyða tímanum í að skemmta mér í staðin. Auðvitað ætlaði ég ekki að eyða kvennmönnum útur lífi mínu, ætlaði bara ekki að festast við sama kvennmannin enda vissi ég að það hefði alltaf og mundi alltaf enda í vitleysu.

Nú þegar ég varð svo  þrítugur, þá voru allir í kringum mig, sem sagt allir vinir mínir, búnir að gifta sig og sumir komnir með fjölskyldu og allan pakkan, já meira að segja Dóri. Ég bjó ennþá í tveggja herbergja íbúðinni minni í miðbænum, lengsta sambandið mitt var ennþá tveir mánuði og ég var ennþá að fíla það, en vandamálið var að strákarnir voru hættir að koma til mín, ég eyddi oftast tímanum mínum þegar ég var ekki í vinnunni einn, og það var nú ekki oft sem að strákarnir komu og djömmuðu með mér.

Það var þá sem ég sá að þetta gengi ekki lengur, ég yrði nú að fara gera eithvað í malunum, en vandamálið var að ég var að ég hafði aldrei hitt stelpu sem ég var eithvað hrifin af, hvað þá einhver sem ég gæti eytt öllum tímum dagsins með. Hins vegar þá voru þær nú ekki ófáar sem höfðu fallið illa fyrir mér svo það var nú ekki erfitt að finna nýja.

Það tók mig ekki nema nokkra mánuði að takast það sem ég ætlaði og þegar ég var orðin 32 var ég giftur og fluttur ínn í einbýlishús og farin að lifa venjulegu lífi eins og allir í kringum mig. hjónabandið okkar entist í 20 ár og það sem ég sit eftir með er þessi stóll, þeesi stóll sem ég hef setið í í 20 ár, þessi stóll sem nú er brotin, skemmdur eins og hjónabandið okkar var í öll þessi æðislegu ár sem við vorum saman, brotin því að þú braust hann….

Tik….

_Jóhann Þórir_

Má borga skatt af vændi

Fólki verður ekki bannað að greiða skatt af vændi, segir ríkisskattstjóri. Íslenskur karlmaður hyggst greiða virðisaukaskatt af blíðu sem hann kveðst hafa selt fiskverkunarkonu. Lögspekingar telja langsótt að kæra fjármálaráðherra, sem yfirmann ríkisfjármála, fyrir að hafa tekjur af vændi.

Við sögðum frá því í fréttum okkar í gær að karlmaður á fimmtugsaldri kveðst hafa selt pólskri fiskverkunarkonu blíðu sína og ætlar að greiða virðisaukaskatt af starfseminni í ríkissjóð. Blíðan kostaði 10.000 krónur, hlutur ríkissjóðs af þessum fyrsta viðskiptavini vændiskarlsins er því 2450 kr. Hann hyggst síðan kæra fjármálaráðherra, sem yfirmann ríkisfjármála, fyrir að hafa tekjur af vændi sem þriðji aðili.

Skúli Eggert Þórðarson, ríkisskattstjóri vildi ekki koma í viðtal um málið en sagði að fólki væri ekki bannað að greiða skatt af vændi. Vændið myndi þá skilgreinast sem persónuleg þjónusta, sem er virðisaukaskattskyld. Undir þann flokk falla meðal annars samtöl sem ekki tilheyra heilbrigðisþjónustu.

Ekki er lengur refsivert að selja sig til framfærslu samkvæmt nýsamþykktri breytingu á hegningarlögum. Í þeim stendur meðal annars að hver sem hefur tekjur af vændi annarra, skal sæta fangelsi allt að fjórum árum en sektum eða fangelsi allt að einu ári ef málsbætur eru.

Lögmenn sem fréttastofa ræddi við í dag telja langsótt að persónugera ráðherra í svona máli. Andi laganna geri ráð fyrir að átt sé við einstakling, annan en þann sem kaupir eða selur vændi, en hafi af því afskipti.

Ok, fyrir ykkur sem voru ekki inn í gríninu hérna í færslunni að neðan, here goes:

Á laugardaginn var birt grein í mogganum undir fyrirsögninni "Getur leitt til dauða" þar var talað um Drykkjukeppnina sem tveir af Dagdraumamönnum skipulögðu. Áður en fréttin var birt var hvorki haft sambandi við aðstandendur keppninnar og því var fréttin mjög einslituð gagnrýni, og það óréttlát. Var keppninni ranglega líkt við einhverja ofdrykkjukeppni og talað um hvernig ofdrykkja hefði nánast dregið einhverja Ísfirðinga til dauða. Það kom skýrt fram í keppnisreglunum fyrir þessa keppni hversu mikið magn átti að neyta og þá sást greinilega að það var ekki hættulegur skammtur. En Mogginn kaus hins vegar að minnast alls ekkert á það og sneri þessu algerlega á sinn veg.
Þetta var algjör farsablaðamennska þar sem þessi frétt var stærsta baksíðufréttin og allt reynt til að gera sem mest úr engu. En anyhow, í greininni voru aðstandendur sagðir vera Dagdraumar, Ölgerðin og Pravda. Sem er fyndið í sjálfu sér, enda kemur hvergi fram hverjir Dagdraumar eru auk þess sem þeir eru ekki aðstandendur.

Samdægurs sendi Ölgerðin frá sér yfirlysingu þar sem þeir sögðu að Ölgerðin kæmi ekki nálægt þessu. Þá að sjálfsögðu varð ég að gera slíkt hið sama og sendi yfirlýsingu frá Dagdraumum, um að við værum bindindisfélag sem kæmum ekki nálægt ofdrykkjukeppnum(sjá hérna að neðan).Bjóst alls ekki við því að það yrði birt, enda var yfirlýsing lygi frá A til Ö. En what do you know, því að korteri tæpu eftir að ég sendi greinina, birtist hún á forsíðu mbl.is og var frétt númer 2 nánast allan Laugardaginn.

Sem sagt, baksíðufréttin var slæm, þar sem ekki var haft samband við alla aðila. En, að þeir hafi birt einhverja fáránlega yfirlýsingu frá "Dagdraumum" sem þeir vita ekkert hverjir eru, um að þeir séu bindindsmenn og komi ekki nálægt keppninni, er auðvitað bara fáránlegt. Hvar er bakgrunnstékkið hjá Mogganum, þeir hefðu alveg getað haft samband við mig. En nei, þeir vildu bara gera sem mest úr þessu af því það liti meira spennandi út ef allir væru að draga sig úr þessu og allt væri að fara til fjandans í þessari keppni.

Klapp klapp Moggi, þú átt heiður skilið fyrir frábæra blaðamennsku.

Dagdraumar koma ekki að drykkjukeppni

Dagdraumar, félagsskapur óvirkra drykkjumanna og/eða bindindismanna, segir aðeins einn aðildarmanna sinna eiga þátt í því fyrirhugaðri drykkjukeppni á Pravda í kvöld. Hann hafi bendlað Dagdrauma við hana í óþökk allra aðildarmanna.

Mannium hefur verið vikið úr félagsskapnum og segir í yfirlýsingu frá Dagdraumum að drykkjukeppni sé eitthvað sem félagið vilji alls ekki leggja nafn sitt við. „Við viljum ekki að nafn okkar sé dregið svo óréttlátlega niður á lægsta form mannskepnunnar, keppni í ofurölvun, og því viljum við að þið leiðréttið þennan misskilning svo að nafn Dagdrauma haldi enn heiðri sínum,“ segir í yfirlýsingunni, en með „þið“ er átt við Morgunblaðið.

Hér má svo sjá yfirlýsinguna frá mér í fullri lengd:

Góðan daginn,

Þegar undirritaðir sáu baksíðufrétt Morgunblaðsins undir fyrirsögninni"Getur leitt til dauða" þar sem fjallað er um drykkjukeppni, var okkurofboðið. Við erum nokkrir af aðildarmönnum Dagdrauma, en það félag varranglega bendlað við umrædda keppni. Þar með eru allir félagsmennbendlaðir við keppnina, sem við teljum hið mesta óréttlæti þar sem keppninvar haldin í óþökk okkar allra, og fæstir vissu af henni fyrr en fréttMorgunblaðsins birtist í morgun.

Við viljum því að það komi fram að það var aðeins einn af aðildarmönnumDagdrauma, sem greinilega fór af stað með þessa stórhættulegu hugmynd aðhalda drykkjukeppni, og í óþökk allra aðildarmanna Dagdrauma, bendlaðihann keppnina við okkur.Dagdraumar er félagskapur óvirkra drykkjumanna og/eða bindindismanna ogþað sem þessi eini aðili(aðstandandi keppninnar) gerði er með ölluóforskammað.  Honum hefur því verið vikið úr félagsskapnum enda erdrykkjukeppni eitthvað sem Dagdraumar vilja alls ekki leggja nafn sittvið.

Við viljum ekki að nafn okkar sé dregið svo óréttlátlega niður á lægstaform mannskepnunnar, keppni í ofurölvun, og því viljum við að þiðleiðréttið þennan misskilning svo að nafn Dagdrauma haldi enn heiðrisínum.

Því finnst okkur lágmark að Morgunblaðið birti þessa yfirlýsingu fráokkur, til þess að Dagdraumar geti enn staðið undir nafni sem hópur ungrabindindismanna.

Með kveðju,Helgi JóhannssonJóhann Þórir ÞorleifssonStainer Hgui SigurðarsonKjartan Dór KjartanssonDarri Freyr HelgasonHalldór R. HalldórssonBragi Þór Antoníusson 

Já, það er orðin staðreynd, Þe Þorleifs er loksins búin að skrifa ljóðið sem við báðum hann um að senda okkur þegar við hittum hann síðast í viðtalinu við Helga í síðustu viku, í þættinum Helgin byrjar núna!!! nýji spurningaþátturinn með Helga Jo. En eins og glöggir hlustendur hafa eflaust tekið eftir þar þá var viðtal við hin alheimskunna listamann Þe Þorleifs, en þar hélt hann því fram að hann væri nú orðið skáld. Helgi, hinn frábæri kynnir sem hann er, manaði þá Þe að senda okkur ljóð eftir hann, svona til staðfestingar, Þe Þorliefs tók að sjálfsögðu áskoruninni og nú er hún loksins komin. Hér getið þið hlustendur lesið ljóðið sem hann senti okkur:

Dauðinn

Ég hringi í hana stressaður;

hún svarar, hún svarar,

hún svarar, hún svarar,

Ég finn hvernig regnið dropar á mig,

hún svarar, hún svarar,

hún svarar, hún svarar,

Ég finn hvernig stressið það hrynur á mig,

hún svarar, hún svarar,

hún svarar, hún svarar,

Ég finn hvernig svitinn rennur nú á mér,

hún svarar, hún svarar,

hún svarar, hún svarar,

Ég heyri í henni svara í síman,

Hún svarar, hún svarar,

hún svara, hún svarar,

Þá kem ég frá mér orði,

hún hlustar, hún hlustar,

hún hlustar, hún hlustar,

Þá finn ég dauðan ráðast á mig,

Hún hlustar hún hlustar,

hún hlustar, hún hlustar,

ég finn, ég finn, ég missi síman,

hún hlustar, hún hlustar,

hún hlustar, hún hlustar,

Ég finn hvernig ég dett á gólfið,

hún bíður, hún bíður,

hún bíður, hún bíður,

ég finn hvernig dauðin tekur yfir,

hún bíður, hún bíður,

hún bíður, hún bíður,

hún bíður, hún bíður,

Hún bíður…………………

Þe Þorleifs

Nú viljum við biðja ykkur hlustendur að um að íhuga þetta ljóð vel, því í því er falið dularfull meining….

Kv. Útvarpsþátturinn Helgin byrjar núna!!! með Helga Jo

Inni

300 – Berir karlmenn í lendarskýlum geta aldrei klikkað, samanber Fred Flinstone. Svalasta mynd sem ég hef séð og mest manly í heimi.

Kristinn Friðrik Hrafnsson – 100.000 rokkstig fyrir atburði föstudagskvöldsins. Ég hefði persónulega farið heim til gamallar konu, lamið hana, og tekið riddarakross látins eiginmanns hennar af henni og látið Kidda fá hann ef Kiddi hefði gert það sem hann var byrjaður að gera á barnum.

 Úti

300 – Þeir eru alltof massaðir og manni finnst maður ekki bara vera aumingi, heldur efast maður líka um kynhneigð sína.

 Fyrir næsta Úti, kemur lítil dæmisaga:

Stelpa kemur upp að strák, sem situr í sakleysi sínu við borð í háskólanum.
Stelpa : "Hæ, gefðu mér nú pening"
Strákur : "Á ég að gefa þér pening?"
Stelpa : "Já, plís, gefðu mér pening"
Strákur : "En ég þekki þig ekki neitt"
Stelpa : "koommmon, gefðu mér pening, bíddu ætlarðu ekki að gefa mér pening eða?"
Strákur : "Nei, veistu.."

Strákur gefur ekki pening, en stelpa fer og segir öllum að þessi strákur sé fáviti.

Skemmtileg dæmisaga, en þetta er alveg sambærilegt við stelpur sem fara upp að strákum og biðja hann um að gefa sér drykk á bar. Það er svo fokking lame, og beinlínis hallærislegt.  Aldrei myndi maður fara upp að stelpu og heimta að hún myndi gefa sér drykk, enda er það jafn svalt og að sauma út sólsetur.  Þannig að næst þegar þið stelpur ákveðið að heimta áfengi af strák, pælið þá í því hvað þið eruð fokking slappar.  

Afskipti mín af lögreglu höfuðborgarsvæðisins hafa verið teljanlegra fátíðari en afskipti hennar af mér. Hún hefur einu sinni sektað mig og ósjaldan stöðvað mig og spurt mig spurninga og beðið um greiða líkt og “Hvaðan ertu að koma” og “Má ég sjá ökuskírteinið þitt?”. Eins og prúðum og heiðvirðum aðila að réttarríkinu sæmir þá hef ég verið hið fullkomna fas stóísku hindukúnnar og orðið við hverri einustu ósk þessa riddara götunnar eins hratt og örugglega og mér hefur verið kostur til. Eftir atburði dagsins í dag tel ég mig þó verða að endurskoða þessa friðsælu afstöðu. Jú þannig æxlaðist það nefnilega í dag að ég þarfnaðist vökulla augna rjóma Reykjavíkur til þess að finna svolítið sem ég virðist hafa týnt. En þegar ég bankaði létt á rúðu aðstoðarvarðstjórans í afgreiðslu lögreglustöðvar Kópavogs og gaf honum merki um að skrúfa niður til að tala við mig þá senti hann mér eitt af mörgum þeirra truflandi augnaráða sem ég átti eftir að hljóta þær tíu mínútur sem ég aðhafðist þarna inni. Einhverra hluta vegna virðist Kópavogslögreglan ekki geta fundið það í hjarta sínu að leita að týndum litlum strák úr Garðabænum. Já, ég held að aðstoðarvarðstjórinn í Kópavogi hatist við hann Jóhann Þórir Punktur.

-Jóhann Þórir Punktur á toppi lífsins við upphaf módelferilsins-Samtal okkar varðstjórans fór einhvernveginn á þennan veg:-Góðan daginn ég þarf að tilkynna mannhvarf.-Nú já, og hver er það sem er horfinn?-Jói félagi minn-jahá, og hvenær hvarf hann?-Ja sko ég er ekki alveg viss um að hann hafi bara horfið ég held nefnilega að honum hafi verið rænt-Allt í lagi, en hversu lengi hefur hann verið horfinn?-Allavega svona mánuð, jafnvel tvo mánuði-Uuuu.. hvað er langt síðan að þú heyrðir í honum síðast?-Það var bara í fyrradag eða eitthvað..-……..-En hann er samt búinn að vera alveg týndur, hættur að koma að djamma og vinnur allar nætur og neitar fríu áfengi hægri vinstri-Farðu út-(Ýmis bölorð og blót sem ég hef ekki eftir í þessu bloggi) Ertu semsagt að neita að hafa uppi á manngreyinu?-Jafnvel þó þú sért ótrúlega svalur og með ótrúlega stórt typpi (sagt í lotningu en ekki kaldhæðni!) þá verð ég að henda þér út núna.Þar á eftir var mér fleygt út líkt og skítugum kartöflupoka. Er ég stóð upp og þurrkaði af mér rykið þá voru mér tveir hlutir ljósir. Að auglýsa þyrfti eftir Jóhanni Þóri á netinu ásamt því að fræða mögulega mannræningja um þá persónu sem Jói hefur að geyma og að taka upp civil disobedience í ríkum mæli með því að neita öllu samstarfi við lögregluna þar til Jói hefur verið fundinn og honum skilað! 

-Frægt var þegar þessi mynd birtist á öllum helstu vefsíðum sem sönnun þess að Jói stundi ekki sokka kynlíf-Jói er 21 vetra drengur af hundakyni sem rekur ættir sínar í Árbæinn og Garðabæinn. Hann kom saklaus en sterkur inn í framhaldsskóla nám við Verzlunarskóla Íslands sem lífsóreyndur íþróttamaður með meiru. Eftir nokkurra ára vist þar hafði hann hinsvegar verið Hákonizeraður sem gerði hann því veikan fyrir Dörrun sem hann fékk slæman skammt af stuttu eftir Stúdentspróf. Þrátt fyrir harðræðið hefur hann alltaf staðið trúr lífsspeki sinni og skopskyni og hefur því verið þéttur klettur sem hallandi hefur verið á. Undanfarið hefur þó tekið að hrykta í þessum annars styrku stoðum. Jói hóf að haga sér eins og vandræða unglingur, var fluttur í annað bygðarlag til beldis, flosnaði upp úr sinni æðri menntun og hefur nú eytt ótöldumfjölda nótta fjarri heimili sínu í einhverskonar ofurhetjubúning (Mr. Security tie?). Síðastliðin mánuð týndist hinn sanni Jói endanlega þegar hann á þremur helgum hefur hafnað þremur fríum fylleríum og svarar ekki í símann sinn heilu og hálfu dagana. Þegar hann svarar vill hann svo ekkert með mig hafa og undrast áhyggjurnar sem ég hef. Svo núna nýlega frétti ég að lögreglan hefði haft afskipti af honum og því grunar mig að Jóa sé einhversstaðar haldið föngum.

 -Jói var á dögunum handtekinn fyrir að keyra of-kynþokkafullur á miðvikudagskvöldi-Við sem raunverulegir handhafar ríkisvalds og þar af leiðandi framkvæmdavalds megum ekki og getum ekki látið eitthvað svona viðgangast. Ég heimta aðgerðir til þess að Jóa verði komið undir réttar hendur og ég mun ekki staðarnumið fyrr en svo verður! Til að aðstoða mig í þessari baráttu minni hef ég ákveðið að koma af stað þjóðarátaki til að pressa löggæslu aðila á landinu til aðgerða. Ef að réttarriddarar Íslands neita okkur um aðstoð þegar við leitum til þeirra þá snúum við bara borðinu við og leyfum þeim að súpa seyðið er þeir  sjálfir hafa kreist út. Framvegis og fram að því að Jói snýr aftur til sinna heimila. Þegar blálýsandi beikon stoppar okkur á vegum landsins og heimtar að fá að sjá ökuskírteini þá skulum við öll í sameiningu sem ein rödd spyrja “Hefur Jói verið fundinn og honum skilað til aðstandenda?” og ef svarið er einhart og kalt “Nei” þá svörum við til baka með heröskri sem glymur í glæstri fortíð okkar sem víkinga: “Enginn Jói? EKKERT SKÍRTEINI!!”. Með samheldni munum vér fella þá og með offorsi fá þá á vors band.Nú geri ég mér fullkomna grein fyrir því að þessi fátæklega heimasíða verður líklega ekki séð af öllum landsmönnum en til lausnar því hef ég látið útbúa plaköt sem sett verða upp á næstu dögum í öllum strætóskýlum á siðmenntuðum svæðum borgarinnar.

 -Jóa hefur alltaf langað að koma andliti sínu á strætóskýli-

 Það er mín eina von að Jói skili sér til mín og súpi með mér bjór.. Ef þetta virkar ekki þá veit ég að ég hef endanlega glatað honum..takkDóri-í-Dós Örsnöggt leiftur og stelpu bregður fyrir hlæjandi, stynjandi.Hetjan okkar vaknar í svitakófi og lítur til hliðar, léttir.Stendur upp úr einmanna rúminu og kjagar inn á klósett, þunnur.Sunnudagar voru gerðir fyrir þynnku og hann lifir samkvæmt því, óglatt.Tekur upp símann og hringir í strákana, óþreyjufullur.Klukkan er 6 og kominn tími til að gera eitthvað, svangur.Félagarnir mæta klukkan 8 og heit pizza með, ilmandi.Sneið á disk, opinn bjór og „Þú situr í sætinu mínu”, ákveðinn.Ekkert í sjónvarpinu og allir í pottinn, volgur.„Hvað gerðiru í gær?” og „með hverri?”, þögull.Handjárn, sleipiefni og typpahringur, brosir.Hlæja að og hlæja með, smitandi.Cogito ergo sum og Delecto ergo sum, ánægður.Jóhann Þórir Þorleifsson pottþéttur og „larger than life”, vinur. 

-Random pælingar um hluti sem skipta mismiklu máli-

Hefuru séð keðjusagaratriðið í Scarface?
Hefuru séð Keðjusagaratriðið í  Evil Dead 2?
Hefuru séð keðjusagaratriðið í Tiger on the beat?
- já, já og Fokk já

Ég sakna bestu tilfinningar í heimi. Þið vitið hvaða tilfinningu ég er að tala um. Þessi tilfinning sem að byrjar sem iðandi ormagryfja í maganum, hvítglóandi skörungur í augntóttinni og hópur af öskrandi kvennmönnum í hægra heilahvelinu. Ég er að sjálfsögðu að tala um tilfinninguna þegar þú sérð það ógeðslegasta, flottasta, svalasta, magnaðasta, fyndnasta, kynþokkafyllsta (o.s.frv.) sem þú hefur nokkurntíman séð. Eitthvað nýtt. Þessi tilfinning er mitt heróín og ég er tilbúinn að ganga ansi langt til að geta notið hennar eða ætti kannski að segja keyra langt til að geta notið hennar því ekki labba ég út á Laugarásvídjó. 

Hefuru séð Japana leika Bruce Willis að leika harðan gaur?
Hefuru séð Johnny Depp verða að blóðpolli í loftinu?
Hefuru séð Brad Pitt vera í raun og veru hliðarsjálf Edward Norton?
- Hell yea, Ú yea og Mmm yea

Það sem að knýr mig áfram í vilja mínum til að vera kvikmyndargerðarmaður er þorstinn til að sjá eitthvað sem ekki hefur verið gert áður og löngunin til að gera eitthvað nýtt. Undanfarið hef ég hins vegar verið að spá í því að jafnvel það skrítnasta sem mér dettur í hug er bara útfærsla á einhverju sem ég hef séð áður. Í hvert skipti sem ég leigi mér mynd þá vonast ég til þess að hún eigi eftir að sparka hausnum á mér í gangstéttarkant, þrínauðga mér með kolkrabba örmum og kremja mig í ruslabíl en það heyrir til undantekningartilvika að mér verði að ósk minni. Það er ein af ástæðunum fyrir því að ér hef gefist upp á "hollywood" myndum. Athugið að þá er ég ekki að tala um allt sem að á einhvern hátt tengist Hollywood heldur það sem kemur úr hollywoodRanomizer maskínunni. Insert hero, insert bad guy, insert hot babe, insert twist… fuck that shit.

-Hefuru séð fjölskyldu detta í besta söngva og dansatriði í heimi þegar þau finna dauðan mann á hótelinu sínu sem drap sig með tálgaðari lyklakippu?-
-Hefuru séð mann nauðga líkinu af kvennkyns aðstoðarmanni sínum og festast, brjóstarmjólkursprautandi konan hans finnur hann og setur hann í matarolíubað og sprautar svo með Heróíni til að losa rotnandi líkið af typpinu á honum?-
-Hefuru séð konu pyntaða og bútaða í sundur lim (lolz) fyrir lim í 43 mínútur?-
-já við öllu og er betri maður fyrir

Mér hundleiðist að geta séð fyrir endan stuttu eftir upphafskynningar, myndir sem nota sama twist og hundruðir þar á undan, sterílar endurgerðir á myndum sem voru frábærar og ég fyrirlít rómantískar gamanmyndir. Þó ég hafi fyrir löngu misst tölu á öllum þeim myndum sem ég flokka sem frábærar þá tel ég mig geta talið á höndum mér þá leikstjóra sem hafa tekist að koma mér á óvart hvað eftir annað. Darren Aronofsky, Chan-wook Park, Ryuhei Kitamura, Shinya Tsukamoto, Robert Rodriguez, Stephen Chow, Sergio Leone, Christopher Morris og að sjálfsögðu Takashi Miike ..

Hefuru séð fótboltaleik með meiri og flottari tæknibrellum en "The Matrix"?
Hefuru séð mann fremja harikiri svo hann geti kyrkt annan gaur með þörmunum?
Hefuru séð einhvern nudda þvagblöðruna á sér innanfrá í gegnum typpið (extream, xxxstream viðvörun!)?
-já, haha já og því miður já

Það er önnur kvikmyndatengt tilfinning sem að er mér ennþá sjaldgæfari. En það er tilfinning sem mér skilst að sé alveg frábær eftirá. Það er tilfinningin að vera ofboðið og hræddur vegna einhvers í hryllingsmynd eða bíómynd. Allir sem ég þekki hafa (svo ég viti til) horft á einhverja mynd eða netmyndbrot og hugsað "Nei nú meika ég ekki meira þetta er of viðbjóðslegt", litið undan og þrýst á stopp. Það man ég ekki eftir að hafa nokkurn tíman gert. Ekki misskilja mig, ég hef fengið hroll upp allt bakið (Haze – Röratriðið ), þurft að bíta saman og gretta mig (Imprint – pyntingaratrið
ið ) og neyðst til að hætta að horfa á mynd sökum kjánahrolls (13 going on 30). Einungis einu sinni hef ég fengið martraðir og orðið myrkfælinn vegna kvikmyndar en það var eftir að ég horfði á Gremlings 7 eða 8 ára uppi í Hveragerði í þrumuveðri. En ekki nóg með að ég geti ekki nálgast þessa tilfinningu í gegnum kvikmyndir, ég á einnig erfitt með að finna ógeðis tilfinningu yfir raunverulegum atburðum. Ég hef horft á ógeðfelldasta klám og bme sem fyrirfinnst, raunverulegar pyntingar og öll þau blóðugu slys sem ég finn á netinu (aldrei farið svo langt að kíkja á barnaklám og mun aldrei gera). Ég hef oft spáð hvort að ég sé á sömu braut og J.W.Gacy, J.L.Damer og T.R.Bundy en ég hef allavega ekki pyntað dýr né eitthvað stærra hingað til.

Hefuru séð 40+ manns hakkaða niður með slátturvél?
Hefuru séð auga rifið úr með augntauginni og öllu tilheyrandi, tóm augntóttin sogin eins og rör og heilinn tuggin með tilheyrandi kynferðislegum stunum?
Hefuru séð sjóbrettandi ný-nasista?
-jááááááááááá…..

Því miður get ég samt ekki labbað um í stóískri ró og hamingju, sáttur við afslappaða sýn mína á ofbeldi því það er annarskonar ofbeldi sem að fær blóðið til að flæða um æðarnar af ógurlegum krafti. Mannréttindaskerðandi og heimskulegar stjórnmálaskoðanir sem og heimskulegar skoðanir yfir höfuð fá mig til að reykja og fyllast morðfýsn. Núna undanfarið eru það hugmyndir femnasista um kynjakvóta á Alþingi til að "jafna hlut kvenna". Haldiði fokking kjafti!… fyrir utan hvað kynjakvóti er heimskulegt hugtak (lesið hér mína skoðun á því) þá vil ég spyrja: Hvað er það sem að er að hamla konum að þessvegna fylla alþingi í núverandi réttar- og aðstöðu? Ykkur er algerlega frjálst að stofna eigin flokk, eins og þið vitið, og ykkur er algerlega frjálst að sækjast eftir öllum helstu sætum í prófkjörum allta flokka, eins og þið vitið. Feministar voru frábært tól til að berjast gegn kynjamisrétti í lagasetningu og tókst það mjög vel. Núna hefur hinsvegar þróast fram sterkur vinstri armur femnasista sem hyggjast vaða fram með blindu kvennrembu offorsi og setja fram lög sem samkvæmt skilgreiningu eru kynjabundin og kynjaþvingandi. Það er kominn tími til að konur geri það sem þær kröfðust af mönnum hér áður fyrr og hætti að einblína á millifótagotteríið og einbeiti sér að eigin ágæti í lífsgæðabaráttunni.

Hefuru séð dverg hlaupa um í lucky-charms búning að reyna að drepa Jennifer Aniston?
Hefuru séð kofaatriðið í Commando?
Hefuru séð samkynhneigðan rannsóknarlögreglumann eltast við her smokka sem heldur New York í heljargreipum með því að éta viðkvæma út-limi?
-hver hefur ekki gert það?

Já ég hef séð allan fjandann en ég vona að ég þurfi aldrei að horfa upp á stjórnarskránna saurgaða með kúgandi og heimskulegu ákvæði sem yrði sjálfkrafa fellt úr gildi nokkrum árum seinna eftir dóm frá mannréttindadómstólnum.

takk.
Dóri-í-Dós
p.s. Þetta er bara botninn á furðulegu tunnunni en ég fann blessunarlega ekki klippur af því virkilega skrítna á netinu…
p.s.s Já ég veit að þetta er ein lengsta leið að augljósri staðreynd sem farin hefur verið…

Ég birti ykkur óþroskað barn:

Helgi og Dóri portfólíó

Mesta vandamálið þegar ég hanna eitthvað, er að ég get séð það fyrir mér, en mér er gjörsamlega ómögulegt að búa það til eins og ég vil. En ég er samt þónokkuð sáttur við þessa síðu samt, og efnið á henni að sjálfsögðu. Það kemur síðan fleira, it better.