Dagdraumar

Ég var að komast að því að hann Bragi Þór okkar, litli prinsinn, er ekki bara að búa til bíómyndir heldur var hann líka afbragðs leikari.

Þetta er screenshot úr Fóstbræðraþætti 8 í 3ju seríu. Þar leikur hann í brandara sem fjallar um ferlega klikkaða kennslukonu sem gefur nemendum sem ekki haga sér raflost í hausinn. Bragi litli var að sjálfsöglu aðal stjarnan, látinn mæta of seint í tíma og vissulega fékk hann dúndrandi sjokk í kollinn að launum.

Magnað

Ég er þreyttur á..

… helvítis blaðurtíkunum fyrir aftan mig

…að mæta í tíma án millistykkis, vitandi það að 3 aðrir sem sitja í kringum mig mæta með sín….og komast svo að því að öll þeirra hugsuðu eins og ég, og enginn okkar var með rafmagn

… að vekja fólk á morgnana sem mætir hvort sem er ekki

… fólk sem er að borða þegar ég er blankur og svangur í tíma

…helvítis blaðurtíkunum fyrir framan mig

Jæja, nú er ég staddur uppi á hótelherbergi í amsterdam, og í þessum töluðu orðum eru Ari og Gunni að semja lag með 2 gítörum og að djamma bara áður en við förum út að borða og í bjórinn!

Fannst það bara vel við hæfi við þessar aðstæður að senda kveðju til allra Dagdreymara og hennar Júlíu minnar!

Djamm kveðjur frá okkur "I amSTERDAM"

Ari, Darri og Gunni

Heilsa, vellíðan
en hver vill ekki kaupa nudd og hamingju í einum pakka fyrri tvöhundruð þúsund. Ég gæti haldið hér áfram að telja upp notagildi tvöhundruð þúsund króna, en þess má til gamans geta að Darri Freyr kostaði tvö hundruð þúsund krónur þegar hann var keyptur af Júlíu frá Jóa. Jói eyddi síðan ágóðanum í hatta og eldspýtur. Eldspýtur já, ég sagði það.

En já, on to a better start. Núna akkúrat er ég að blogga, en áðan var ég á tónleikum. Þá leit ég nokkurn veginn svona út:

sem ég var ekki að fíla.

Ég leit upp og sá snjóskriðuna stefna í mína átt, í fljótu bragði henti ég mér uppá vélsleðann og greip um bensíngjöfina.
Það mátti ekki miklu muna þegar tækið tók af stað og ég fann kuldann slá mig í bakið meðan ég hentist niður brekkuna.
Hvernig þeir fundu mig veit ég ekki, þyrlan var enn í loftinu og elti mig stíft. Þarna neðst sá ég jeppann bíða eftir mér, ég leit upp og sá þyrluna nálgast.

Í fljótu bragði greip ég til skammbyssunar og reisti hana upp og hleypti af nokkrum skotum, en ég veit ekki hvort ég hæfði því ég þurfti að hafa augun á hver ég var að fara.
Skriðan nálgaðist mig ört, og ég greip í stýrið og skellti mér snöggt til vinstri þar sem klettarnir voru sem hæstir og þaut í áttina að þeim. Ég hafði einungis séð svona í kvikmyndum, og lokaði augunum þegar ég nálgaðist brúnina.

Í nokkrar sekúndur var ég í lausu lofti, en þegar ég lenti fann ég allt loftið í lungunum springa út og sársaukinn þaut upp bakið á mér, en ég náði að vinna mér inn nokkrar sekúndur á þessu stökki, ég leit fljótt aftur fyrir mig og sá að ég hafði náð að lengja bilið á milli mín og skriðunnar, og var ég ansi viss um að hún væri loks farin að hægja á sér vegna klettanna.

Þyrlan skaust aftur fram og snjórinn þyrlaðist upp í kringum mig þegar vélbyssurnar skutu upp snjónum í kringum mig, en ég fór of hratt fyrir þá til að ná góðu skoti. Það var bara stutt eftir, ég reisti byssuna upp og náði að hleypa af nokkrum skotum sem að heyrðust skella á járnhlíf þyrlunnar og eitthvað gerðist, því ég leit upp og sá reyk frá þyrlunni.
Einmitt þegar ég var kominn í skjól.

Ég nálgaðist skálann og greip í hemlana og vélsleðinn stöðvaðist með miklum vandkvæðum, en ég náði að stökkva af og lenti á hjánum í mölinni. Ég leit upp og sá þrjá menn hlaupa í áttina að mér, allir með vélbyssur í höndunum.
Ég stökk á fætur og brá fyrir mér skammbyssuni og hleypti af nokkrum skotum á fyrstu tvo, og náði að fella einn. Það var nóg til að tefja þá meðan ég hljóp í áttina að jeppanum sem beið mín.

“Drífðu þig!” öksraði hún þegar ég nálgaðist og ég reif upp hurðina og hentist inn farþegamegin og ég var varla búinn að loka hurðinni þegar hún hentist af stað.
Ég stakk hendinni út um rúðuna og skaut nokkrum skotum í áttina að hinum tveimur sem enn voru á eftir mér, ég náði að fella einn en hinn hæfði bílinn margsinnis og afturrúðan sprakk í þúsund mola áður en við náðum að komast úr færi.

“Fannstu það?” spurði hún, meðan bíllinn þaut eftir malarveginum í átt að frelsi.
Ég kinkaði bara kolli og renndi frá mér úlpunni og tók út stóran klút, sem innihélt fangið…

Síminn hringdi og ég datt aftur inn……og þarna beið mín 6. kafli um lögjöfnun og gagnályktanir á borðinu fyrir framan mín, ég vildi að ég hefði bara dáið þarna á fjallinu.

Óli Palli feat Klara Ósk – Kosningarapp (MP3, 2mb)

Gömlu góðu dagarnir

Ég ákvað að gera þetta með stæl. Sótti hana á limmu, og kom upp að dyrum heima hjá henni. Þetta var ekkert mál þar sem ég var nýbúin að erfa nokkrar millur þegar afi gamli lést nokkrum mánuðum fyrr. Það var eitthvað við hana, sem gerði það að verkum að ég vildi hafa þetta kvöld sem fullkomnast. Hún var í rauðum kjól, með bert bak, ég man að ég hugsaði að þetta var rosalegur kjóll, enda hafði ég keypt hann fyrr um daginn og látið færa henni. Hárið á henni var sítt, svart og liðugt, það ilmaði eins og vorið, en ég stóðst ekki freistinguna að þefa af því þegar ég kyssti hana ljúft á kinnina. Húðin hennar var eins og silki, mýkri en silkiskyrtan sem ég var í. Ég fylgdi henni úti bíl og hélt hurðinni fyrir henni, þetta kvöld átti að vera fullkomið, ég ætlaði ekki að leyfa neinu að spilla því.

Klukkan var sjö þegar við lögðum af stað, een ég hafði ekki sagt henni hvert við værum að fara. Sagði henni að við ættum ekki pantað borð fyrr en klukkan átta, en mig langaði að keyra aðeins um með henni og kynnast henni aðeins. Það sem hún vissi ekki var að ég hafði planað kvöldverð í sumarhúsi mínu skammt utan við bæin. Við sátum og drukkum rauðvín á leiðinni og ég spurði hana út í fjölskyldu hennar og vini, ég vildi vita allt um þessa stelpu. Hún átti 2 bræður sem báðir voru yngri en hún, foreldrar hennar höfðu verið gift i 33 ár og voru nú flutt til Flórida, til að njóta lífsins. Hún sagði mér frá bestu vinkonum sínum og hvað þær gerðu allar. Guð minn góður hvað stelpur geta blaðrað ef maður leyfir þeim hugsaði ég. En ég ætlaði ekki að stoppa hana, hún naut þess greinilega að tala um sjálfa sig. Ég elska þegar þær gera það. Það var liðin hálftími þegar hún loksins áttaði sig á því að við vorum komin út fyrir bæjarmörk, hún spurði loksins hvert við værum að fara. Ég útskýrði aðstöðuna fyrir henni, hvernig ég hafði undirbúið þennan rómantíska kvölverð uppí sumarhúsi mínu við vatnið, það yrði bara ég og hún og einn þjónn okkur til aðstoðar. Hún brosti og leit til mín. Hún var hrifin af hugmynd minni, það sást. Við hæeldum áfram að spjalla, eða, hún hélt áfram að spjalla, mér finnst oftast skemmtilegra að hlusta á þær frekar en að þurfa tala sjálfur. Ég fór að fylgjast aðeins betur með henni. Hún var með frekar dökka húð, falleg stinn brjóst, línur sem aðeins fullkomnunar sinni hefði getað skapað og tær sem bræddu úr mér hjartað. Brosið hennar var gull og augun voru ljósblá með smá grænu ívafi, en svo lítið að maður gleymdi sér við að reyna átta sig á hvað það var við augun sem heillaði mann svo. Hún var fullkomin. Ég veit að ég hef hugsað það áður, en þetta var öðruvísi.

Við komum að húsinu um 5 mínútum fyrir átta, en það gerði ekkert til þar sem ég hafði undirbúið allt um daginn. Húsið sem ég hafði látið byggja fyrir mig fyrir nokkrum árum síðan stóð við stórt vatn, túnglið skein og birtan af því enduvarpaðist glæsilega af vatninu til að lýsa upp nótinna. Þegar limman byrjaði að keyra í burtu sá ég smá hræðslu svip á andliti hennar. Hann kemur aftur, sagði ég og brosti til hennar. Hún brosti á móti. Ég elska að ljúga. Hún hafði ekki hugmynd um hvað var að fara gerast, en þannig er lika best að hafa þær alveg grandlausar um hið fullkomna kvöld sem framundan er. Ég opnaði hurðina og bauð henni inn, og þar blasti við okkur þessi glæsilega stofa sem ég lét innrétta svo fallega fyrir ári síðan. Í miðju stofunnar var borðið sem við mundum snæða við. Bara einn diskur?? Sagði hún. Og þá rotaði ég hana með hafnarbolta kylfunni sem ég hafði geymt bakvið hurðinna.

Mig var farið að hlakka til matarins, en ég var með blóðsúpu í forrétt. Alveg fullkomlega matreitt með ferskri basiliku til að bragðbæta. Það tók aðeins lengri tíma en ég áætlaði að láta renna úr henni, en biðin var þess virði, hún var greinilega gæðablóð. Ég drakk hvítvín með forréttinum, enda fer rauðvín illa með blóðsúpunni. Uppskriftin var frá mömmu, reyndar voru flestar uppskriftir mínar frá mömmu, merkilegt nokk þá bragðast uppskriftir bestar ef þær innihalda smá af höfundinum. Í aðalrétt fékk ég mér eina rasskinn, eða gæðaskinka eins og ég kýs að kalla hana, með villisveppa sósu og gufusoðnu grænmeti, en ég er litið fyrir kartöflur. Rauðvín frá Toscana héraði í Ítaliu varð fyrir valinu í þetta skipti, en það var einmitt uppáhalds vínið hans pabba. Hann komst ekki í mat íkvöld. Í eftirrétt ákvað ég að prófa eithvað nýtt, en þetta var mín eigin uppskrift af Brainmousse, eins og það heitir á ensku, augun notaði ég sem skreytingu. Það heppnadist ótrúlega vel.

Góð máltið, hugsaði ég eftir að ég var búin. Leiðinlegt bara hvað hún var mjó, það eru ekki miklir afgangar. Ég verð bara að fara aftur á deit um næstu helgi……

_Jóhann Þórir_

Enn og aftur er bjarniolafur.com mér innspýting fyrir bloggi og þakka afþreyingar- og fréttavefnum kærlega fyrir.

Bjarni spyr afhverju í fjáranum við notumst við aðventuljós á jólunum. Við erum jú Kristin en ekki gyðingar og því skildum við lýsa upp hátíð krists með ljósum frá þeim sem drápu hann?

4 aðventuljós. 1, 2, 3, 4 aðventuljós

En Bjarni þarf auðvitað ekki að leita lengra en hingað til að fá sannleikann, enda er ég nokkuð viss um ástæðuna fyrir þessu.
Það nefnilega lúkkar ekki alltof vel að vera með kerti á krossi, sjáiði til, eins og sjá má á næstu mynd:

Hér hefur eitthvað farið úrskeiðis og kertið hefur kveikt í krossinum. Slökkviliðsmennirnir eru þó mættir á staðinn til þess að slökkva í en nei bíddu aðeins þetta er KKK. Já…….

Ég vill að Jóla sagan hans Helga hér aðeins fyrir neðan fái meiri athygli… Og það strax.

Samkvæmt heimildamanninum Braga var verið að taka upp tónlistarmyndband. Greyið stelpan…

Með því fyndnara sem ég hef séð =)

SH