Dagdraumar

Fjandinn, afhverju þarf þetta alltaf að enda svona? Vakna upp í ókunnugri íbúð, hvert sem ég lít eru notaðir smokkar og tóm pilluglös. Ég reyni að standa upp en brundið og píkusafinn sjá til þess að teppið helst utan um mig. Ég veit ekki afhverju ég geri þetta alltaf aftur, það bregst ekki að mér líður eins og loftlaus kynlífsdúkka daginn eftir. Það eru ár og dagar síðan að ég fór í tékk. Hvort það er vegna hræðslu eða tilgangsleysis veit ég ekki, líklega sitt lítið af hvoru. Þetta gengur ekki lengur. Hver einasta helgi og annar hver dagur og langt síðan að kynið skipti mig máli. Dagurinn í dag er botninn, klárlega. Tuttugu manna orgía og ég held að ég hafi verið með þeim öllum. Svo vakna ég einn og yfirgefinn og ekki sála til að tala við. Sálfræðingurinnn hefur rétt fyrir sér. Sama hversu mikið kynlíf ég stunda það á aldrei eftir að gefa mér það sem ég er að leita eftir, það sem ég þarfnast. Jájá mamma vildi mig aldrei og pabbi minn "baðaði" mig. En það breytir því ekki að systir mín elskaði mig aldrei til baka. Ég er ekki að tala um holdlega ást, ég er enginn pervert. Ef hún hefði bara getað litið í augu mér og endurtekið orð mín þá hefði þessi sársauki ekki verið til staðar, þá hefði ég aldrei þurft að búa á þessu skítuga unglingaheimili. Vá ég er aftur farinn að væla, djöfulsins aumingi! Allur þessi tími í ræktinni átti að herða hugann jafnt og líkamann. En ég er bara stór mössuð kelling. Jæja, ég er þó búinn að bæta tveimur lýsingarorðum við það sem að strákarnir kölluðu mig. Ég hef gert hluti og upplifað í mínu lífi sem að marga dreymir einungis um í sínum villtustu draumum. Haldið uppi gífurlega vinsælli bloggsíðu, verið útvarpsmaður, skrifað bók, verið með sjónvarpsþátt og skrifað í blöðin en hvert hefur það skilað mér? Ekki neitt, ég stend nývaknaður og nakinn um miðjan daginn í ókunnugu húsi. Kvöldið áður var ég hrókur alls fagnaðar, stelpurnar vildu vera á mér, strákarnir vildu vera ég og á mér. Um leið og áfengið og dópið klárast hverfa allir skjótar en ég get sagt mella í mississippi. Nú ætla ég að taka mig á, héðan í frá hætti ég öllu þessu kynlífi og saurlífnaði. Frá og með þessari stundu mu… Nau nau, þarna labbar kynþokkafull gella inn! "Rólez gjelz! hvort viltu harðann í grímu eða á ég að sprengja í bílskúrinn?"

takk.
Dóri-í-Dós

Jæja, var að lesa aðeins í kennslubók áðan, eins og ég á til að gera, (Nu kemur komment frá Darra eða Einari: "Are you sure it was a book?? Are you sure it wasn´t nothing??&quot allavega þa las ég skemmtilegan kafla í þessari bók sem fjallaði um varnarsamning Íslands og Bandaríkjanna, hann var mjög spennandi…

Var að klára að horfa á myndinna The Matador með Pierce Brosnan i aðalhlutverki, Hún er bara mjög góð, soldið óvenjuleg en góð…. Þegar myndin var búin ákvað ég að nú væri komin tími til að blogga, og því lagðist ég í rúmið með fartölvuna mína og nú er ég einmitt að blogga.

Annars var ég að hengja upp alla hattana mína, á vist alveg 11 stykki, það er soldið gaman að því….

Annars langaði mig að segja frá því að ég fór og sótti um nýtt kort hjá Kbbanka um daginn sem er svo sem ekki frásögu færandi nema hvað að gaurin lætur útbúa kort sem er ekki síhringi kort!!!! hver í andskotanum notar kort i dag sem ekki er síhringi kort?? þetta er nátla bara fáranlegt, það er verið að rukka mann langt fram i viku fyrir djammið um síðustu helgi… Þetta er ekki viðsættanlegt og það ætti að vera löngu búið að taka öll svona kort úr umferð, helvítis djöfulsins asnin… Nú þarf ég að fara aftur niður i banka og sækja um nýtt helvítis kort!!!! þetta er bölvað samsæri og ég líð þetta ekki heldur boða ég nú stríð á hendur allra bankanna!!!

_Jóhann Þórir_

aka. Darkness

Ljós, allt í einu skínandi ljós. Yfirgnæfir allt, ekkert sést. Ég geng í áttina að ljósinu, þrátt fyrir að innst inni veit ég að ég ætti ekki að gera það. Þetta skínandi hvíta ljós er svo tælandi, ég get ekki staðist það. Allur sjóndeildarhringurinn er hvítur, það er ekkert. HVAÐAN KEMUR ALLT ÞETTA LJÓS! þegar ég er loksins alveg hulinn þessu dularfulla hvíta ljósi sé ég það, já! Ég sé það! Ég gleymdi að draga gluggatjöldin fyrir!

-A tribute and a paradox to Joey

Jói lætur magann ráða ferðinni. Sönnun sést á eftirfarandi myndum…

- Jóhann Þórir eftir kvöldmatinn

- Jóhann þorir eftir ræktina.

-jóhann þórir eftir kynlíf.

Ég samdi ljóð um átök samfélagsins við lifnaðarhætti nútímans séð frá sjónarhorni Marxismans.

Ég ætla ekki að birta það.

Undanfarnar vikur hefur mér liðið eins og skítugum einbúa einhversstaðar uppi á fjalli. Svona gaur sem gerir ekkert nema að íhuga og ganga örna sinna. Ég er reyndar ekki búinn að vera að íhuga en ég er búinn að drekka aðeins meira áfengi en venjulega og umbylta hellinum sem ég bý í. Ástæðan fyrir þessari einangrun minni frá samfélaginu er að einhverja hluta vegna datt netið út heima fyrir tveimur vikum eða svo og ég hef því mjög lítið getað komist á netið.. Ég hef suðað í öllum sem ég þekki og ráðist á tölvur hvar svo sem ég hef komist í þær. Mér leið svona eins og Gollum eftir að hringnum var stolið af kvikindinu. En ég var rétt í þessu að tengja þetta drasl aftur.. Tengdi meira að segja líka hina borðtölvuna og ferðatölvuna. Og stelpur.. Hvað er heitara en gaur sem kann að tengja?

takk.
Dóri-í-Dós

Ég hitti félagana R.I, J.R, Ó.Þ og K.S. niðrí bæ fyrir stuttu og þeir spurðu mig afhverju ég væri ekki búinn að stofna til haturs á milli dagdrauma og kantsins.com. Fyrir það fyrsta þá var J.R. mökkölvaður undir stýri og Ó.Þ. var í mjög annarlegu ástandi en burtséð frá því varð ég mjög hissa á þessari spurningu, enda ekkert yfirlíst hatur á milli okkar og kantsins. Ég reyni þá að svara þeim en sótölvaði J.R. tekur þá fram í fyrir mér og segir:

J.R. : "Ég veit ekki, ég er aldrei á kantinum, enda spila ég í vörn, en ég bara fokking fyrirlít þessa gaura."
R.I. er fljótur að svara og kemur með eftirfarandi gullmola:

R.I : "Ekki misskilja okkur, við fyrirlítum þá ekki, við bara hötum þá."

Ó.Þ. grípur þá í hnakkann á R.I og segir við mig, æstur:

Ó.Þ : "Djöfull langar mig til að láta þá finna fyrir ÞESSUM(um leið og hann vippar út 3ja kílóa djöflinum)"

R.I. og J.R. taka undir þetta en K.S. situr fyrir aftan þá og þegir, greinilegt að honum liggur mikið á hjarta sem hann getur ekki sagt vegna reiði í garð kantsins.

Svo nú veit ég ekki hvað ég á að gera. Ég stofnaði einu sinni aðdáendaklúbbinn "Úti að hjóla" vegna útvarpsþáttarins "Úti að róla" með J.R., K.S og fleirum, við miklar undirtektir og get ég ekki sagt annað að eftir það hef ég ekki getað gert neitt nema undir áhrifum frá þessum mönnum. Get ég því breytt frá því núna? Get ég verið öðruvísi en þeir, get ég brotið mig frá hefðinni? Verð ég ekki bara að byrja stríð á milli dagdrauma og kantsins? Er annað hægt?

Næstu vikur verða spennandi. Vonandi er sölumaður einhvers staðar inni í manni, tilbúinn að brjótast út og verða að fallegu sölublómi.

Það er einn strákur í VRII sem practicly býr þar. Hann ver öllum stundum sínum á einum stað inn á bókasafninu, og ef hann er ekki þar, þá er hann í háskólaræktinni. Ég veit ekki hvort hann fer heim til sín á kvöldin enda hef ég aldrei verið á eftir honum út úr húsinu, eða á undan honum svo að ég get jafnvel búist víð því að hann búí einhvers staðar í byggingunni. Ég hef komið hérna seint á laugardagskvöldum að skila verkefnum, þá er hann einn á bókasafninu, ég hef komið hérna snemma á mánudagsmorgnum, þá er hann búinn að opna upp magic-dósina og er spenntur við sætið sitt á bókasafninu, tilbúinn að takast á við enn einn fjölbreytta daginn.
Ég hef heyrt hann tala í síma og þar segir hann alltaf eitthvað á þessa leið:
"Já, ég held ég þurfi að vera hérna næstu vikurnar alveg langt fram á kvöld, svona eru þessar tarnir". En þessar tarnir hjá honum er ekki neinar venjulegar tarnir, nei nei, þær eru alltaf. Ég vona í það minnsta að hann fái 10 í öllum prófum sem hann tekur, því annars er hann bara of fokking heimskur til að vera í skóla.
Sú pæling kom upp afhverju hann væri ekki alltaf á fullu að downloada myndum og slíku í skólanum en svo föttuðum við að það væri ekkert point í því, því hann gæti aldrei horft á þær því hann er alltaf hérna.

Ef ég verð einhvern tíman svona, samt ekki láta mig vita, því þessi strákur virðist bara vera helvíti sáttur við hlutina eins og þeir eru. og svo er hann töluvert massaður líka.

Þegar þessar andstæður mætast, þegar allt breytist, skiptir ekki máli hvað var á milli, hvað var á undan eða hvað kemur á eftir. Þegar þær mætast og skiptast á kveðjum, skiptast á ógnunum eða fara í stríð, þá skiptir ekkert máli nema það augnablik þegar við skynjum að það hefur gerst.

Nibb, þetta er kjaftæði, ég held að það sé best að semja ekkert um ljós eða myrkur.