Fór í Badminton áðan með "manninum" á hornafirði, hef ekki hreyft mig svona mikið síðan ég byrjaði í háskólanum… sællra minninga.
Annars sá ég að það er töluverður munur á frammistöðu okkar í badminton, ég sjálfur hef æft þetta og ætti því að hafa mjög auðvelt með að dansa á milli línanna og smella boltanum yfir netið. Það sem Bjarni hefur hinsvegar á móti mér er samstæður íþróttagalli. Og kvenmannssokkar. Það er líka af því ég er helköttaðari en Trausti Stefánsson sem ég ætti að fara létt með Bjarna.
En svo er ekki.
Hann er nokkuð góður í badmintoninu og karlmennska mín er frekar lágstemmd þessa dagana, enda hefur hann unnið mig oftar en einu sinni. Og eins og þið vitið þá er þetta maður sem gengur um í kvenmannssokkum. Og samstæðum íþróttagalla.
Annars byrjaði maður í háskólanum í dag. Þar sem ég er þekktur fyrir að vera mikill hössler(já, þetta veistu rósant) þá lagði ég í allmargar stelpur í dag. Féllu ekki í fang mitt strax, enda ekki ætlunin, er að fara að ráðum jóa og hunsa þær 100%.
Sú taktík gengur út á að horfa ekki í augun á stelpunni sem reynir að tala við þig, ásamt því að stama örlítið og gefa frá þér búkhljóð. Þegar þú loksins svarar henni, svararðu með spurningu um írskar bjórtegundir. Með því spilar maður sig sem öðruvísi en jafnframt spennandi dreng sem ófáar stelpur vilja bregða á leik við.
Þolinmæði er þó ofar öllu, sem sést að ég hef ennþá ekki náð mér í neina stelpu með þessari taktík, en þær hafa þó viljað tala við mig, orð hér og þar, þannig að þetta er stórkostlegt breakthrough ef við miðum við fyrri aðferðir.